About

చూడలేదు కదానని , రాత్రి కురిసి వెళ్ళిన సౌందర్యపు ఝడిని , అల్పమైనదని అనేసెయ్ గలమా ...

Showing posts with label కథలు .. Show all posts
Showing posts with label కథలు .. Show all posts

Sunday, 7 December 2014

విన్నపం .. ..



 ఇది తప్పక చదవాల్సిన కథ . నిర్భయ న్యూస్ ఐటెం గానే మనకు తెలుసు . కానీ నిర్భయ లేదా అభయ మన ఇంటి అమ్మాయిలయితే ఆ బాధ ఎలా వుంటుందో తెలుసుకోవాలంటే ఈ కథని  చదివి తీరాలి. అత్యాచారానికి గురైన అమ్మాయిల అంతరంగ ఘర్షణ ని చిత్రిక పట్టిన కథ ఇది . రచయిత్రి కుప్పిలి పద్మ గారికి కృతజ్ఞతలు .


http://patrika.kinige.com/?p=4307

Friday, 20 September 2013

"డ్రీమ్స్ "

ఈ కథ సెప్టంబర్'' తెలుగు వెలుగు '' లో వచ్చింది . పత్రిక వాళ్లు  పేరు మార్చి ''డబ్బు డబ్బు '' పేరిట ప్రచురించారు

"డ్రీమ్స్ "

పొద్దున్నే లేసి, గంప లేపి కోళ్ళని వదిలి చీపురకట్ట అందుకున్నది నూరున్నిసా. బరబరా పరపరామని చీపురకట్ట చేస్తున్న శబ్దానికి అజీజ్ కూడా లేసేసాడు. వాళ్ళిద్దరి పదేళ్ళ కూతురు తమీమ మాత్రం హా... మని నోరు తెరుచుకుని నిదురపోతోంది. అట్లా నిదురపోతున్న కూతురి బుజ్జి మొహాన్ని చూసి ముసిముసిగా నవ్వుకున్నది నూరున్నిసా. అజీజ్ వీధి వాకిట్లో ఉన్న వేపచెట్టు పుల్ల తుంచి నోట్లో వేసుకుని నవులుతూ తలాకిటే నిలబడ్డాడు.

అజీజ్ బేల్దారి పనులు చేస్తాడు. నూరున్నిసా టైలరింగ్ పని చేస్తుంది . ఆమె తండ్రి, తాత, తల్లి, అమ్మమ్మ అందరూ టైలర్లే. తరతరాలుగా దర్జీ కుటుంబం వాళ్ళది . ఆ పల్లెటూర్లో నూరున్నిసా దర్జీ పనికి మంచి గిరాకీ ఉంది . అజీజ్ కి కూడా ఏ చెడు అలవాట్లు లేవు.సంపాదించింది చక్కగా పొదుపు చేసుకుంటారు. నూరిన్నిసా తమీమా పేరుమీద నెల నెలా ఐదొందల రూపాయలు పోస్టాఫీసులో దాస్తుంది కూడా. ఏ చీకు చింతా లేకుండా అల్లా కరుణించి వాళ్లకి ఒక్క బిడ్డనే ఇచ్చాడని, నూర్ ని చూసి ఆమె స్నేహితురాళ్ళు, బంధువులు మనసులో మనసులో కుళ్ళుకుంటూ ఉంటారు... , పైకి మాత్రం ''ఒక కన్ను కన్నూ కాదు ఒక బిడ్డ బిడ్డా కాదు'' అని దెప్పి పొడుస్తూ వుంటారు .

తమీమా కడుపులో ఉన్నప్పుడు అజీజ్ బేల్దారీ పనులకి డిల్లీకి వెళ్ళాడు. నూర్ కి ఏడో నెల ఉన్నప్పుడు తాజమహల్ చూడాలని ఉందని భర్తకి చిట్టీ రాసింది ,కడుపుతో వున్న వాళ్ళ కోర్కెలు తీర్చాలని అందరూ చెప్తే అజీజ్ వచ్చి ఆమెని డిల్లీకి తీసుకెళ్ళాడు. వెళ్ళిన రెండు మూడు రోజులకే నెలలు నిండకుండా తమీమ పుట్టేసింది నూర్ కి . ముచ్చటగా, బోర్లించిన బంగారు పళ్ళెంలా గుండ్రని మొహంతో ఉన్న కూతుర్ని చూసి భార్యాభర్తలిద్దరూ కూడపలుక్కుని మరిక పిల్లలు పుట్టకుండా ఆపరేషన్ చేయించేసుకున్నారు. ఆ విషయం వాళ్ళిద్దరికీ, ఆపరేషన్ చేసిన డాక్టరమ్మకి తప్ప ఇంకెవరికీ తెలియదు . అడిగిన వాళ్ళందరికీ ''ఇదిగో ఆ దర్గాకి వెళ్లాం, ఈ తాయత్తు కట్టుకున్నాం.  కానీ, కడుపు పండడమే లేదు'' అని చెప్పేస్తారు.

ఇదిగో ,ఇవాళ రోజు కంటే చాలా ముందే లేసింది నూర్ . పాసి గిన్నెలు బయటేసి, అడుగుబొడుగులు ఊడ్చి కోళ్ళకు విధిలించి, గిన్నెలన్నీశుభ్రంగా తోమి నాపరాయి మీద బోర్లించింది . ఆనక వేపపుల్ల నోట్లో వేసి పళ్ళు తోమి కూతురి మంచం దగ్గరికి వచ్చింది. ఆకాశంలో సూర్యుడు గబగబా పెద్ద వాడై పోతున్నాడు .సూర్య కిరణాలు పడుకుని ఉన్న తమీమ మొహం మీద సూటిగా పడ్తున్నాయి . అయినా ఆ పిల్ల అట్లాగే నోరు తెరుచుకుని నిర్విచారంగా నిదరపోతుంది. అది చూసి నూరున్నిసా మురిపెంగా కూతురు ముఖం చుట్టూ చేయి తిప్పి కణతకు తాటించి మెటికలు విరుచుకుంది . కూతుర్ని లేపాలంటే ఆమెకు మనసు రాలేదు. కానీ టైమైపోతుంది. ఇవాళ వాళ్ళిద్దరూ టౌన్ కి వెళ్ళాలనుకున్నారు.
తమీమాని ని ఇంగ్లీష్ మీడియంలో చదివిస్తోంది నూర్. స్కూల్ బస్ వాళ్ళ ఊరికే మొదట వస్తుంది. ఏడున్నరకంతా బస్ లో ఎక్కేసేయ్యాలి.రోజూ అయితే ఇవాల్టికి బస్సులో ఉండాల్సిన మాట .ఈ రోజు స్కూల్ కి సెలవు . అందుకే ఇంత నిదర తమీమాకి . అట్లా వొళ్లెరుగక పడుకున్న బిడ్డని తనివితీరా చూసుకుని ఆఖరికి ఎలాగో లేచి అరచెయ్యి దొన్నెగా చేసి తొట్లోంచి కొన్ని నీళ్ళు తీసుకొచ్చి తెరిచి ఉంచుకున్న తమీమా నోట్లో చుక్కలు చుక్కలుగా పోసింది నవ్వుకుంటూ. తమీమా నిద్దట్లోనే ఆ నీళ్ళని శుభ్రంగా చప్పరించేసింది కానీ లేవలేదు. అది చూసి నూర్ కి నవ్వాగలేదు. నవ్వుకుంటూ తడి చెయ్యితో తమీమా  ముఖాన్ని తుడుస్తూ, "బున్ని! లెయ్ లెయ్  టైమైంది, ఇంకెంత సేపు నిద్రపోతావ్" అని బిడ్డని తీసి ఒళ్లో వేసుకుంది.

తమీమ కళ్ళు తెరిచి తను ఏకంగా అమ్మ ఒళ్లోనే ఉండటం చూసి మరింత గారాలు పోతూ, తల్లి డొక్కకి కరుచుకుని ,తలని తల్లి రొమ్ములకి అదుముతూ , "అమ్మీ ...... అమ్మీ ఈరోజే కదా నాకు గౌను తెచ్చేది. ఈరోజు ఖచ్చితంగా టౌన్ కి పోతాం కదా అమ్మీ ! అల్లా కీ కసమ్ కదా " అన్నది, ఒట్టు కోసం చెయ్యి చాచి. నూర్ నవ్వి " అల్లా కీ కసమ్ సరేనా, ఇంక లెయ్ టైమైంది. నేను కూడా బిర బిరా పనులు చేసుకుంటే కదా పోగలము " అన్నది. ఆ మాట విని తమీమ మంచం మీంచి చెంగున కిందికి దూకింది.

రంజాన్ ఇంకో వారం రోజులే ఉంది. అసలేమయిందంటే... ఈరోజుటికి ఏడెనిమిది నెలల క్రితం తమీమ ఫ్రెండు సుస్మితకి పుట్టిన్రోజు జరిగింది. వాళ్ళ అమ్మానాన్న ఇద్దరూ డాక్టర్లు. బర్త్ డే పార్టీకి తమీమా తో పాటు క్లాసు పిల్లల్నందరినీ పిలిచారు. ఇళ్ళు దూరాబారాలలో ఉన్న పిల్లల్ని వాళ్ళే ఇంటి దగ్గర వదిలే ఏర్పాటు కూడా చేశారు. ఆ పార్టీకి వెళ్ళింది తమీమ . పైపెచ్చు సుస్మిత ఆ పిల్లకి బెస్ట్ ఫ్రెండ్ కూడాను. ఆ రోజు పార్టీ భలే జరిగింది. కేక్ కట్ చేసేప్పుడు సుస్మిత పింక్ కలర్ ఫ్రాక్ వేసుకుంది. దాని మీద ఇంద్ర ధనుస్సు లాటి రంగు రంగుల రాళ్ళు, మెత్తటి గులాబి పూలు, లేసులు వేసి చేసిన వర్క్ ఉంది. అది చూసి తమీమా కి ఆశ్చర్యం వేసింది. అబ్బ ఎంత బాగుంది గౌను . తనకి కూడా అలాటిది ఉంటే ఎంత బాగుండు అనిపించింది ఆ పిల్లకి, ఆ రోజు రాత్రి ఆ గౌను గురించి అమ్మకి కథలు కథలుగా చెప్పింది. నూర్ అంతా విని విని కూతురి ముచ్చట చూసి "ఎక్కడ కొన్నారో, ఎంత రేటో అడుగు ఈసారి రంజాన్ కి నీకు కొనిస్తా సరేనా" అన్నది. తమీమాకి కి పట్టనలవి కాని సంతోషమేసింది.  ఆ రాత్రి ఎప్పుడు తెల్లారుతుందా, ఎప్పుడు స్కూల్ కి వెళ్లి సుస్మితను అడుగుదామా అని ఆ పిల్ల తహ తహ లాడిపోయింది.

ఆ రాత్రి ఎలాగో తెల్లారింది. సుస్మిత క్లాస్ కి రాగానే తమీమా ఆ పిల్లని పట్టుకుని "సుస్మితా!సుస్మితా! నిన్న నువ్వు వేసుకున్నావే ఆ ఫ్రాక్ ఎక్కడ కొన్నారు? ఎంత ? మా అమ్మ అడిగి రమ్మన్నది, ఈ సారి రంజాన్ కి నాకు కొనిపెడతానంది మా అమ్మ" అని గడగడా మాట్లాడేసింది . తన ఫ్రాక్ తమీమా కి అంతలా నచ్చినందుకు సుస్మిత చాలా సంతోషపడి "అది డ్రీమ్స్ లో కొన్నామబ్బా, సిక్స్ తౌజండ్ రుపీస్" అని చెప్పింది. ఆ సాయంత్రం తమీమ బస్ దిగి వీధిలో నుండే ''అమ్మీ...  అమ్మీ'' అని పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చి అమ్మని వాటేసుకుని సుస్మిత చెప్పిన విషయం అమ్మ కి అప్పచెప్పేసింది.

ఆరు వేలు అనగానే నూర్ కి పై ప్రాణం పైనే పోయింది. అమ్మో ఆరు వేలే, మూడు వేలతో అత్తమామలతో సహా ఇంటిల్లిపాదికీ బట్టలు కొంటుంది నూర్ ప్రతి రంజాన్ కి , ఒక్క గౌను ఆరువేలే ... అమ్మో అలా ఎలా కొనగలము అని ఆలోచనలో పడింది. తమీమ అమ్మ మొహం వాడిపోవడం చూసి నీరసపడి "అమ్మీ నాకు గౌను కొనిపెట్టవా అయితే" అని దీనంగా అన్నది. ఆ పిల్ల గొంతులో దీనత్వం విని నూర్ కి చాలా బాధేసింది . ఒక్కగానొక్క బిడ్డ దానికి ఆ మాత్రం కొనలేదా తను,ఎలాగైనా కొనాల్సిందే అని మనసులో మొండిగా అనుకుని ,బిడ్డ తల ప్రేమగా నిమిరి ''తప్పకుండా కొందాంరా బున్నీ'' అని కూతుర్ని ముద్దులాడింది.

అప్పుడు మొదలుపెట్టింది నూర్ డబ్బు దాయడం.మస్తాన్ వలి ఉరుసులో కొన్న పెద్ద చేపబొమ్మ హుండీ నిండుగా పది, యాభై, వొంద ... వట్టి నోట్లే, చిల్లర కాదు,అంతా దాస్తూ వచ్చింది. టైలరింగ్ పని శక్తికి మించీ చెయ్యడం, ఆ పని లేకపోతే బీడీలు చుట్టడం మొదలు పెట్టింది. మొగుడ్ని కూడా ఇంట్లో నిలవనీకుండా పనులకు పంపింది. ఇప్పుడు ఆ డబ్బంతా పెరిగి పెరిగి ఆరు వేలా రెండు వందలా ముప్పై అయ్యింది. ఎందుకైనా మంచిదని చెప్పి ఆ క్రితం రోజు రాత్రి హుండీ పగలగొట్టి తల్లీ కూతుళ్ళు పదిసార్లు డబ్బు లెక్క చూసుకున్నారు. ఆ డబ్బంతా, వాళ్ళ దూరపు పెద్దమ్మ మక్కా నుండి తెచ్చిచ్చిన ఎర్ర చేతి గుడ్డలో మూటకట్టింది నూర్. నూర్ కి, తమీమా కి మనసంతా అలివి కాని సంతోషంతో నిండిపోయింది. ఈరోజే నూర్ టౌన్ కి వెళ్ళాల్సిన రోజు . అందుకే పొద్దన్నే లేసి పనులంతా చేసుకున్నది .

ఇంటికి తాళం పెట్టి పన్నెండు గంటల బస్సులో టౌన్ కి బయల్దేరారు నూరున్నీసా ,తమీమా . బస్సులో కూర్చున్న తరువాత గుర్తొచ్చింది ఆమెకు,తనకు ఆ బట్టల షాప్ పేరు తెలుసు కాని అది ఎక్కడుంటుందో ఆ చిరునామా తెలీదని. బస్టాండులో దిగి ,తమీమా చేయి జాగ్రతగా పట్టుకుని ఆ చివరగా నిలబడి ఉన్న నిమ్మకాయ షోడా బండతని దగ్గరికి వెళ్లి '' అన్నా !ఇక్కడ డ్రీమ్స్ అని చిన్నపిలకాయల... అదే ,ఆడపిల్లల గుడ్డలమ్మే అంగడి ఎక్కడో చెప్తావా" అన్నది. నిమ్మకాయ షోడా అతను చాలా ఆలోచించాడు కానీ, అతనికేం అంతుపట్టలా. అందుకని "అట్ట పొయ్యి ఏదైనా గుడ్డలంగటిలో అడుగు బూబమ్మా చెప్పేస్తారు. మనకేడ తెలస్తది గుడ్డలంగడి కత, నిమ్మకాయలు ఏడ దొరుకుతాయో చెప్పమంటే సరే కానీ....." అన్నాడు నోరు సాగదీసి నవ్వతా.

నూర్,తమీమా జాగ్రత్త గా రోడ్డు దాటి ఒక ఫర్లాంగ్ నడిచి మొదట కనిపించిన బట్టల షాప్ లోకి వెళ్ళారు . నూర్ వాళ్ళని అడ్రసు అడిగింది. వాళ్ళు చాలా వివరంగా అడ్రస్ చెప్పి ఏ నెంబరు బస్సు ఎక్కాలో అది ఎప్పుడొస్తుందో, ఆ బస్సు కోసం ఎక్కడ నిలుచుకోవాలో కూడా చెప్పేశారు.  అరగంట నిలబడి, మరో అరగంట ప్రయాణించి బంగారు రంగు మెటల్ అక్షరాలతో రాసి ఉన్న "డ్రీమ్స్" కి చేరుకున్నారు అమ్మా కూతుర్లిద్దరూ .అది మూడంతుస్థుల్లో ఉన్న బట్టల షాప్ , మామూలు బట్టల దుఖాణం కాదు ,డిజైనర్ స్టోర్. దాన్ని చూడగానే నూర్ కి గొంతెండిపోయినట్టు అనిపించింది. లోపలికి వెళదామా వద్దా అని ఆలోచిస్తూ ,నెమ్మదిగా భుజాన వేళాడుతున్న చేసంచి తీసి ఎర్ర కర్చీఫ్ లో కట్టి ఉన్న డబ్బుని తడుముకుంది. కూతుర్ని దగ్గరగా తీసుకుని బురఖాని మరింత సర్దుకున్నది. ఎందుకు భయ పడాలి తను ఆ గౌను ఆరువేల రూపాయలు, నా దగ్గిర ఇంకా ఎక్కువే ఉంది అనుకుని తనకి తనే నచ్చజెప్పుకున్నది .నూర్ ఆ సందిగ్దావస్తలో ఉండగానే నీలి రంగు డ్రెస్ లో వున్నా గెట్ కీపర్ నిర్లిప్తంగా తలుపు తెరిచాడు . తలుపు తెరవగానే లోపల ఊపిరాడలేదన్నట్లు ఏసీ గాలి బయటకి పరుగులు పెట్టింది .

నూర్ షాప్ లోకి నాలుగు అడుగులు వేయగానే తెల్లగా ,బక్క పల్చగా , ఎర్రటి పూల చీర ,హైనెక్ రవిక వేసుకున్న ఒక అమ్మాయి "ఏం కావాలి" అన్నది , నూర్ గొంతు పెగల్చుకుని,తమీమాని ముందుకు నెట్టి "పాపకి గౌను కొనాలి" అని మెల్లగా వినీ వినపడనట్టు బదులిచ్చింది .అది విని ఆ అమ్మాయి "మూడో అంతస్తులో కుడి పక్క. మెట్లైతే అటు ,లిప్టైతే ఇక్కడ "అని వల్లించింది. ఇంతలో బాగా తెల్లగా,స్టైల్ గా , జుట్టు విరబోసుకున్న ఒకావిడ లోపలికొచ్చింది. కౌంటర్ లో ఉన్న మేనేజర్ లేచి ఆవిడకి నమస్కరించి ఇంగ్లీషులో ఏదో చెప్తుండగా నూర్ మెట్ల వైపుకి వచ్చేసింది.

తమీమాని తీసుకుని అన్ని మెట్లూ ఎక్కి మూడో అంతస్తుకి చేరుకుని నూర్ గౌన్ల కౌంటర్ కి వెళ్ళే సరికి ఆ తెల్లటావిడ లిఫ్ట్ లో వచ్చేసి అప్పటికే అక్కడ కూర్చుని ఉంది. షాప్ లో ఉన్న వాళ్ళు మరేం పనిలేనట్లు ఆవిడకి నమస్కారాలు పెట్టి వెళుతున్నారు. నూర్ ఆవిడ పక్కకెళ్ళి నిలుచుని ,కాసేపు ఆవిడ్ని,ఆవిడ వేసుకున్న రవిక మోడల్ ని పరీక్షగా చూసి ఎవరో పెద్దింటావిడ అనుకున్నది. కౌంటర్ పిల్లవాడు ఆవిడ ముందు రకరకాల గౌన్లు ఒక దాని పై మరొకటి పరుస్తూ వస్తున్నాడు ,అన్నీ మంచి మంచి గౌన్లు .

నూర్ బేగ్ లోంచి ఎర్ర కర్చీఫ్ మూట తీసి చేతిలో పట్టుకుని, కాసేపు ఆ గౌన్ల వంక చూస్తూ నిలబడింది, తరువాత మళ్ళీ బాగ్ లో దాన్ని జాగ్రత్తగా సర్ధి కౌంటర్ లో పిల్లవాడితో "బాబూ ...." అంటూ తనకే రకం గౌను కావాలో వర్ణించి చెప్పబోయింది ఆ కుర్రాడు "కాసేపు ఆగమ్మ...." అని ఒక ముక్కతో ఆపేసి మేడం కి చూపించడం మొదలు పెట్టాడు.మరో పది నిముషాలు గడిచాయి ,ఆ తరువాత మరో పదిహేను నిముషాలు కూడా గడిచాయి. ఇంతలో మేడం కి ,చుట్టు పక్కల వున్న మరో ముగ్గురికీ గాజు గ్లాసుల్లో నీళ్ళు,చల్లటి కూల్ డ్రింకులూ వచ్చాయి. అవి చూడగానే నిలుచుని వున్న తమీమ అమ్మని చిన్నగా గోకి బొటన వేలిని పైకెత్తి పెదవుల దగ్గరికి తీసుకెళ్ళి నీళ్ళు అని సైగ చేసింది . అది చూసి నూర్ చూపుడు వేలిని పెదాలపై వుంచి ఉష్ అని సైగ చేసింది కూతురికి . నిజానికి ఎండన బడి రావటం చేత నూర్ కి కూడా దాహమేస్తుంది కూతురి కంటే ముందే మంచినీళ్ళు అడుగుదామనుకుంది కూడా కానీ ఏదో బెరుకుతోనో ,అభిమానం చేతనో అడగలేకపోయింది .
నూర్ ని ఎవరూ పలకరించిన పాపాన పోలేదు, అక్కడ చూపిస్తున్న గౌనులు చూస్తూ ఓపికగా నిలుచున్నది, కానీ ఎంతసేపలా, మళ్ళీ ఊరికెళ్ళాలి,ఇంటికెళ్ళి వంట చెయ్యాలి . లాస్ట్ బస్ ఆరుకే . అది దాటితే మరి బస్సు లేదు, . తొందరగా ముగించాలి, ఇంకా భర్తకి, అత్తామామలకి రంజాన్ బట్టలు కొనాలి. నూర్ ఈసారి ధైర్యం చేసి "బాబూ నాకు చూపించవా ఎంతసేపు నిలబడేది" అన్నది. గౌను చూపెడుతున్న అబ్బాయి అందుకేమీ మాట్లాడలేదు కానీ, పక్కన కౌంటర్లో వున్న పిల్లవాడు "ఉండు బూబమ్మ ముందు మేడం పని కానీ ,అలా తొందరపడితే ఎలా,నిలబడలేకపోతే కూర్చో నిన్ను నిలబడమన్నది ఎవరూ '' అన్నాడు."కానీ కూర్చోవాలంటే అక్కడెక్కడా కుర్చీలు ఖాళీ లేవు . నిండా జనం . ఎవరెవరో వస్తున్నారు . అందరూ ఖరీదైన బట్టల్లో అందంగా వున్నారు. వాళ్ళందరి మధ్య నూర్ కి తనకి తనే కుంచించి పోయినట్లు , ఊపిరాడనట్లు అనిపించింది . అయినా తమీమా ముద్దు ముఖాన్ని చూసి అట్లాగే నిలబడింది . ఇంతలో షాప్ కుర్రాడు చిన్న స్టూల్ తెచ్చిచాడు . నూర్ తమీమాని దానిపై కూర్చో పెట్టింది .

మరి కాసేపు గడిచింది . మేడం కి చూపిస్తున్న వాట్లలో గులాబీరంగు గౌను కనిపిస్తే దాన్ని తీసుకుని చూడబోయింది నూర్ . కౌంటర్లో వున్నతను దాన్ని నూర్ నుండి లాక్కుని'' కాసేపాగు బూబమ్మ'' అన్నాడు కసిరినట్టు. అది చూసి తమీమా తలెత్తి అమ్మ ముఖం వంక చూసింది . ఏమీ అర్థం కాకున్నా ఎందుకో ఆ చిన్ని అమ్మాయికి మనసులో బాధ కలిగింది . ఇంతలో మేడం మొదలుపెట్టింది "ఇదిగో అబ్బాయ్ అందరూ మాకు 40% డిస్కౌంట్ ఇస్తారు.  మీరు మాత్రం  ఎప్పుడూ 30 పర్సంటే అంటే కుదరదు . ఈసారి 40% ఇవ్వకపోతే ఇకరాను'' అని . సేల్సతను నవ్వుతూ ''మేడం మా దగ్గరున్న వెరైటీలు మీకు ఎవరైనా ఇస్తారా చెప్పండి. వాళ్ళకీ మాకూ అదే తేడా'' అన్నాడు. నూర్ ఆశ్చర్యపోయింది 40% డిస్కౌంట్ అంటే ఆరువేల గౌను ఆవిడకి దాదాపు మూడున్నర వేలకి వస్తుంది. నూర్ ఆవిడ్ని తెరిపార చూసింది , మళ్ళీ ఇటు తిరిగి ఇంకో గౌను చేతిలోకి తీసుకోబోయింది. సేల్స్ అతను నూర్ చేతిలో గౌను మళ్ళీ లాక్కుని "నీక్కదమ్మా చెప్పేది, కాస్తాగలేవూ " అన్నాడు చిరాగ్గా కసిరినట్టు .

నూర్ కి దిగులేసిపోయింది,వచ్చినప్పటి నుండీ చూస్తుంది ,ఎవరూ తననొక మనిషి లాగా గుర్తించటం లేదు .చులకనగా చూస్తున్నారు .విసుక్కున్టున్నారు అనుకుంది . అలా అనుకోగానే ఆమెకి దుఃఖమొచ్చేసింది . నా దగ్గర సరిపడా డబ్బు ఉందికదా అనుకుంది. మేడం చివరికి కొన్న గౌనుని చూసి, ఆవిడకి నాకూ ఏంటి తేడా ఆ డబ్బు నేనీలేనా ,నేనేమైనా వీళ్ళ దగ్గరికి ముష్టెత్తుకోవడానికి వచ్చానా అనుకుంది ,ఎందుకో నూర్ కి ఒక్కసారిగా చెడ్డ అవమానమనిపించింది. అంతే కళ్ళలోంచి, ముక్కులోంచి పట్టనలవి కాని దుఃఖం తన్నుకొచ్చేసింది, మరేం మాట్లాడకుండా, బురఖా సర్దుకుంటూ, భుజాన వున్న చేతి సంచిని  తడుముకుంటూ తమీమాని తీసుకుని నేరుగా దిగి కిందికొచ్చేసింది. ఏమమ్మా ఏంటి వెళిపోతున్నావు అని ఎవరైనా అడుగుతారేమో అని చూసింది కానీ,ఎవరూ అడగనేలేదు, అసలు నూర్ ని ఒక మనిషిలాగే వాళ్ళు మతించలేదు.
నూర్ ,తమీమా ఎర్రటెండలో నడుచుకుంటూ వచ్చి మళ్ళీ బస్సు కోసం నిలబడ్డారు. తమీమా కి అమ్మని మాట్లాడించాలంటే భయం వేసింది. అయినా ధైర్యం తెచ్చుకుని అమ్మని చిన్నగా తట్టి "అమ్మీ ఏమయింది, మనమెందుకు అక్కడ నుండి వచ్చేశాం?" అన్నది. నూర్ కూతుర్ని దగ్గరికి తీసుకున్నదే కానీ తిరిగి సమాధానమేమీ చెప్పలేదు. తమీమా మళ్ళీ "అమ్మీ మన దగ్గర కూడా డబ్బులున్నాయి కదా , అయినా వాళ్ళు మనకెందుకు చూపించలేదు? " అని అడిగింది. ఈసారి నూర్, నోరు పెకలించి "ఏమోరా బున్నీ మనకెలా తెలుస్తుంది. చాలాసేపు నిలబడ్డాం కదరా, నువ్వే చూసావు కదా" అన్నది క్షమార్పణ వేడుకుంటున్న గొంతుతో . తమీమా తలూపింది. నిజానికి ఇందాకటి నుండి అదే విషయం నూర్ మనసులో కూడా తిరుగుతోంది. ఈ ప్రపంచంలో అన్నింటినీ సరి పడా డబ్బు వున్నా కొనలేమేమో , డబ్బుంటే మాత్రం సరిపోదు.డాబు గా దర్పం గా వుండాలి, ఆ ఫలానా వస్తువుని కొనాలన్నా, అనుభవించాలన్నా బహుశా తరతరాల స్థోమత ఉండాలేమో. గొప్పతనం ఉండాలేమో. అక్కడికి వచ్చినావిడ పుట్టు ధనవంతురాలై ఉంటుంది, ఆవిడ ఒకటికి పది గౌన్లు కొనగలదు, పదిమందికి షాప్ గురించి చెప్పగలదు. తనేం చేయగలదు ?జీవితంలో ఒక్కసారి బోడి ఆరువేల రూపాయలు పెట్టి ఒక్కటంటే ఒక్క గౌను కొనగలదు. అంతే కదా ? అదే నిజం. తను బాధపడటమెందుకు అనవసరంగా అనుకుంది నూర్. అయినా ఎందుకో ఆమెకి మనసంతా బాధగా తోచింది.

కాసేపటికి బస్సొచ్చింది. ఇద్దరూ బస్సెక్కి తామెప్పుడూ బట్టలు కొనే సండే మార్కెట్ వద్దకి వెళ్ళారు. బస్సు దిగగానే రోడ్డు వారగా నిలబడి ఉన్న షోడా బండి దగ్గరకు వెళ్లి తమీమాకో కలర్ షోడా ,తనకో మామూలు షోడా కొట్టిపిచ్చింది నూర్. ఇద్దరూ తాగి తాము వాడుకగా వెళ్ళే దుఖాణానికి వెళ్ళారు. దుఖాణం అబ్బాయి పరిచయంగా నవ్వి "బాగుండా బూబమ్మా" అన్నాడు . నూర్ తలూపి "అబ్బయ్యా అన్నిటికంటే మంచి గౌను చూపిచ్చు. రోజా రంగులో ఉండాల,రాళ్ళుగీళ్లు , లేసులు గీసులు వుండాల " అన్నది. ఆ అబ్బాయి బోలెడు గౌన్లు చూపించాడు . వాటిలో ఒకటి రోజారంగులో ఉంది,దానికి లేసులున్నాయి, పూలున్నాయి, రంగు రంగుల రాళ్ళూ ఉన్నాయి.
నూర్ దానిని తమీమాకి చూపించి "బాగుంది కదరా బున్నీ" అన్నది. తమీమా నవ్వి తలూపింది . నూర్ తమీమాని నిలబెట్టి గౌనును తమీమా ఒంటిపైన పెట్టి కొలత చూస్తూ ''ఎదిగే బిడ్డ మూడు నాలుగేళ్ళు సరిపోవాల కదా ''అన్నది చుట్టుపక్కల వున్న వాళ్ళని ఉద్దేశిస్తూ చనువుగా . అలా పెట్టినపుడు ఆ గౌను రంగు తమీమా ఒంటి రంగులో కలిసి కొత్త కాంతులీనుతోంది. అది చూసి నూర్ ఇందాకటి బాధనంతా మరిచిపోయి తమీమా ముఖం చుట్టూ చేయి తిప్పి మెటికలు విరిచింది. అది చూసి షాప్ అబ్బాయి నవ్వాడు,నవ్వి ,తమీమా పాలుగారే బుగ్గ ని ముద్దుగా సాగదీసాడు .

గౌను కొన్న తరువాత చాల సంతృప్తిగా అమ్మ కూతుళ్ళు అక్కడనుండి ఇంకో అంగడికి వెళ్లి మిగిలిన బట్టలు కొని ,ఇద్దరూ చెరొక మూర కదంబం పూలు ,పది రూపాయలకి పనస తొనలు కొనుక్కుని సందేలకంతా ఇంటికొచ్చేసారు .

తమీమ ఆ గౌనుని వేసుకుని రంజాన్ ని గొప్పగా జరుపుకున్నది. సెలవయ్యాక వచ్చిన మొదటి "కలర్ డ్రెస్" రోజు స్కూల్ కి కూడా వేసుకెళ్ళింది. ఆ రోజు సాయంత్రం స్కూల్ బస్ దిగి "అమ్మీ అమ్మీ ఫ్రాక్ చాలా బాగుందన్నారు మా ఫ్రెండ్స్ . సుస్మిత అయితే నైస్ ఫ్రాక్ అన్నది అమ్మీ " అంటూ అరుచుకుంటూ వచ్చింది తమీమ. అప్పుడే కుట్టిన రవికకు కాజాలేస్తున్న నూర్ తమీమాని వళ్ళోకి తీసుకుని కూతురి పాల బుగ్గలపైన ముద్దు పెట్టుకుని " నువ్వు బాగా చదువుకోవాలి బున్నీ, పెద్ద పెరిగాక గడ గడా ఇంగ్లీష్ మాట్లాడాలి !పెద్ద ఉద్యోగం చెయ్యాలి సరేనా! అప్పుడే అమ్మకి సంతోషం " అన్నది. అమ్మ మాటలకి తమీమ తలూపి ఇంట్లోకెళ్ళింది, తమీమానే చూస్తున్న నూర్ కి ఆవాళ '' డ్రీమ్స్'' గుర్తొచ్చి ఎందుకో గానీ గుబులు గుబులుగా అనిపించింది .
సామాన్య

Sunday, 9 December 2012

మనకు మనవాడు లేడు !!!

ఎప్పుడూ మనం ఒక్క లాగానే ఉంటామా ?ఉండము కదా ?జీవితం ఒక్క లాగే ఎప్పుడూ వుండదు .ఎవరికీ వుండదు .అట్లా వుంటే బోర్ కొట్టి చచ్చి పోతాం.అందుకేనేమో జీవితం దాని చిత్తం వచ్చినట్లు అది వుండి మనని క్రీడా మైదానం గా మలుచుకుంటుంది.


రాబోయే నా  కొత్త కథ పేరు ''మనకు మనవాడు లేడు ''ఇద్దరమ్మాయిలూ ,ఒక అబ్బాయి కథ .  ........'' ప్రేమించిన వాడితో  లేచొచ్చిన తరువాత ,ఈ పదేళ్ళలో పుట్టింటితో ఏ రొజూ సంపర్కం పెట్టుకోలేదు కవిత  .ఇప్పుడు అనాధగా ఏ ముఖం పెట్టుకుని అక్కడికి వెళ్ళగలదు? అభిమానం అడ్డొచ్చింది.అందుకని పిల్లల్ని స్కూల్ కి పంపి సేమియా పొట్లాలు పాకింగ్ చేసే పనికి వెళ్ళేది.ఏ రోజు పని చేస్తే ఆ  రోజుకి వంద రూపాయలు.పట్టణంలో బ్రతకడానికి అవి ఏ మూలకి? పుట్టింటి నుండి వచ్చేప్పుడు మెడలో వున్న చిన్న గొలుసు,పెళ్ళాడిన వాడు  విడిచి పోయిన చిన్ని మంగళ సూత్రం బిళ్ళ కడుపు నింపేందుకు కాళ్ళొచ్చి నడిచిపోయాయి''.

Sunday, 23 September 2012

''దమయంతి కూతురు ''


http://www.andhrajyothy.com/sundayPageshow.asp?qry=2012%2Fsep%2F9%2Fsunday%2Fstory&more=2012%2Fsep%2F9%2Fsunday%2Fsundaymain
అనవరత ప్రయాణాలు కలిగించిన అలసట,అనారోగ్యము బ్లాగ్ పట్ల విముఖం చేసినా ఒక మంచి కథ ...తప్పని సరిగా షేర్ చెయ్యాల్సిందే అనిపించిన కథ నన్నిట్లా బ్లాగ్ దగ్గరకి తెచ్చింది.ఆ మంచి కథ పేరు ''దమయంతి కూతురు''. రచయిత్రి శ్రీ పీ.సత్యవతి గారు.

ఒక ఆదివారం ఉదయం మా ఊర్లో  వుండగా   పాపాయి వాళ్ళ నాన్న నుండి బోల్డు   వేకప్ కాల్ లు వచ్చాయి  ,,,ఇవాల్టి ఆదివారం ఆంధ్రజ్యోతి లో మంచి కథ వచ్చింది చదువు అని . ఎవరు రాసారు అనే లోపే పీ.సత్యవతి గారు అని చెప్పేసాడు .నేను బోల్డు సంతోషపడి చదవడానికి కూర్చున్నాను  .కథ అట్లా పూర్తి చేసానో లేదో మళ్ళీ ఫోన్ .లిఫ్ట్ చేయగానే మరో మాటేం లేకుండా పాపాయి ''అమ్మా ...ఊర్ద్వ లోకం అంటే  ఏంటమ్మా'' అంది.నాకిక అర్థమైపోయింది నాన పాపాయికి కథ చదివి వినిపించాడు అని .అదొక్క ప్రశ్నేనా ..ఇంకా బోల్డు ,''సౌందర్యా వాళ్ళ అమ్మ ఆ అమ్మాయిని ఏమందీ??'',అనురాధా టీచర్  చెప్పిన మెర్మన్ కథ ఏంటీ?''ఇట్లా ...!!నేను ''పోనీ సత్యవతి గారినే అడగక పోయినావా బిడ్డా ''అన్నాను. పాపాయికి  బోల్డు సిగ్గు  .అందుకని ''ఆహా ,కాదమ్మా! అమ్మా! మొత్తం కథంతా నువ్వు మళ్ళీ చెప్పమ్మా ''అన్నది .

ఇంకో వైపు పాపాయి వాళ్ళ నాన ''ఈ కథకి ఆర్ద్రతే ప్రాణం కదా ''?అని విమర్శనా పరిభాషలో ప్రశ్నించాడు.నాకు నవ్వొచ్చి సోఫాలో ఉన్న పుస్తకాల్లోనే అడుగున వల్లంపాటి''కథా శిల్పం '' పుస్తకం ఉంది తీసుకుని చదువుకో ఏం ప్రాణమో తెలుస్తుంది అన్నాను.సత్యవతి  గారి కథలంటే నాకు,మా అమ్మకీ  ఎప్పుడూ  ఇష్టమే .ఇవాళ  నాన్నా  కూతుర్ల హృదయాలను బోల్డు ఆకట్టుకున్న  ఈ కథ నా హృదయానికి మరీ  దగ్గరగా వచ్చింది. 

సత్యవతి గారి ప్రతి కథా ఉన్నత స్థాయి కథే .ప్రతి కథా సమాజం లోని ఒక సంక్లిష్టతను సరళం చేసి చెప్పడానికి వుద్దేసించిందే.అట్లాగని వారి కథలెప్పుడూ మానవ భావోద్వేగాలకి అతీతమై, ఉపన్యాసాలు ఇయ్యవు .హృదయగతంగా,అతి సరళంగానూ వుండి  ,మన మనసులకు చాలా  సన్నిహితంగా వస్తాయి .అంత మాత్రం చేత చెప్పదలచుకున్న విషయాన్ని చెప్పగలగడం లో విఫలం చెందవు.ఇవంతా నాకు ఇంతకు మునుపే తెలిసిన విషయాలే అయినా అవాళ  నేను మళ్ళీ కొత్తగా  సత్యవతి గారి కథ ముందు పెట్టుకుని కథ యెట్లా రాయాలో నా ఎనిమిదేళ్ళ కూతుర్ని మనసులో నిలిపి  తెలుసుకున్నాను .అంత గొప్పగా రాయగలగడం యెట్లా అని దిగులు పడ్డాను .

''దమయంతి కూతురు'' కథ నా వరకు నాకు బుచ్చి బాబు గారి '' దయానిధి '' కి కొనసాగింపు .దయానిధికి తల్లి పట్ల జాలో ,సానుభూతో ,విపరీత  ప్రేమ వల్ల ఎటూ తేల్చుకోలేని తనమో ...ఏదో ఒక అవ్యక్త భావం వుంటుంది .అపరిష్కృత భావం అది .అందుకనే అతను ,తల్లి పేరు చెప్పి తనను హేళన పరుస్తున్న సమాజం నుండి విడివడి దూరమవుతుంటాడు కానీ ,,ముడిని చిక్కు తీసి ఇదీ అని అమ్మ  పట్ల అతని భావాన్ని ఇదమిద్దంగా  ప్రకటించడు .ఆ సంఘర్షణ అలవి మాలినదిగా వుండి వేదన కలిగిస్తుంది పాటకుడికి.

.ఈ కథలోని దమయంతి కూడా ఉత్తుత్తి మనిషి కాదు ''ఊర్ద్వ లోకపు మనిషి''.అందుకే భూలోకపు మనుషుల్ని వదిలేస్తుంది  .మరి ఏ లోకమూ తెలియని పసి పిల్లల గతి ఏమిటీ ??''తల్లి మచ్చ'' ను చూపించి వెంట పడి వేధించి అబ్సెషన్ కు లోను చేసి అక్కడే అదే వలయంలో పిల్లల్ని పడి కొట్టుకునేట్లు చేసే సమాజం సంగతి ఏమిటి?ఎంత పెద్ద ప్రశ్నలు  కదా ?యెట్లా అర్థం చేసుకుని ఆ తల్లిని క్షమించాలి ?అందుకు సమాధానమే ఈ కథ .దమయంతి కొడుకు "తన జీవితాన్ని మలుచుకునే హక్కు ఆవిడకుంది కదా అమ్మడూ. మనకోసం ఆమెకి అలవిమాలిన త్యాగాలు అంటగట్టకూడదు కదా. ఆమె ఎందుకు ఏ పరిస్థితుల్లో మనని వదిలి వెళ్లిందీ మనకెప్పటికీ తెలియదు, ఆమె చెబితే తప్ప. ఇంక వదిలేయ్. ఎక్కడున్నా ఆమె బాగుండాలనుకో ..'' 
"మరి నేను అనుభవించిన క్షోభ మాటేమిటి?''
"బహుశా మన దగ్గరే ఉండి ఉంటే ఆమె అనుభవించవలసి ఉండిన క్షోభ మాటేమిటి?''
 అంటూ చెల్లికి ఇచ్చిన  సమాధానం ఓదార్పు కోసం ఇచ్చుకున్నది కాదు .తల్లి మచ్చ వేసి పదే పదే వేధించే సమజానికి నేర్పుతున్న పాటం అది .

మానవ సంబంధాలన్నీ వుదాత్తంగానూ ,ఉన్నతంగానూ వుండాలనేది మానవుడి సంయుక్త కాంక్ష .కానీ, ఏ వుత్పాతమూ లేకుండా ప్రకృతి సరళ రేఖలో సాగి పోవడం ఎప్పుడైనా విన్నామా ??లేదు కదా!!!మానవ భావోద్వేగ ప్రకృతి కూడా అట్లాటిదే .అందులోనూ ఎత్తుపల్లాలు వుంటాయి .ఆ ఎత్తు పల్లాలు మన చుట్టు పక్కలో ,మన జీవితాలలోనో ,మన జీవితాలకు అతి సన్నిహితంగానో ఎదురు పడినపుడు వాటిని యెట్లా స్వీకరించాలో, యెట్లా అర్థం చేసుకోవాలో నేర్పడమే కాదు ,అర్థం చేసుకోగల హృదయౌన్నత్యాన్ని కూడా ఇస్తుంది ఈ కథ .
http://www.andhrajyothy.com/sundayPageshow.asp?qry=2012%2Fsep%2F9%2Fsunday%2Fstory&more=2012%2Fsep%2F9%2Fsunday%2Fsundaymain

Wednesday, 13 June 2012

పుష్పవర్ణ మాసం !!!



''నవ్య '' వీక్లీలో నా  కథ  పుష్ప వర్ణ మాసం వచ్చింది .పాటకుల విద్వత్తుపై పై నాకు అపారమైన గౌరవం వుంటుంది.అందుకే ఈ కథ గురించి నాలుగు వాక్యాలు రాయాలనిపించినా రాయడం లేదు. ''మేజిక్ రియలిజం '' ''సింబాలిజం '' ''ఎలోగరి   ''...వంటి ప్రయోగాత్మక రచనలంటే నాకు చాలా ఇష్టం .అట్లా ఈ కథ నేను చేసిన ప్రయోగం .చాలా కాలం క్రితం  ''చెవులు''అని నే.బు.ట్ర  వాళ్ళు వేసిన ఒక నవల చదివాను.అదో అద్బుతం .అట్లాన్టివే  మరి కొన్ని.తెలుగులో వీ .చంద్ర శేఖర్ రావు గారూ,మునిపల్లె రాజు గారూ ,పతంజలి గారూ ఈ తరహా ప్రయోగాలు చేసారు .పతంజలి గారినయితే ,,అబ్బ...! చదివితే మరిచిపోగలమా మరుజన్మకైనా ..ఎంత అద్బుతమైన కథలూ అవి!! .అట్లా రాయగలిగితే ,,ఒక్క కథ రాస్తే చాలదా ...రాసేసి, చాల్లే ఇక అని చచ్చి పోవచ్చు.

Friday, 8 June 2012

ఆ పుస్తకం పేరు చెబుతారా…!




ఈ నెల భూమికలో వచ్చిన కథ ఇది .ఈ కథ నాతో రాయించింది  నా స్నేహితురాలు వినయ.తనెప్పుడూ ఈ కథలోని వీణ టీచరు వాళ్ళ అమ్మ గురించి చెప్పి చాలా దిగులు పడుతుండేది .ఆవిడ తనకిచ్చిన ,తను పోగొట్టుకున్న పుస్తకాన్ని ఎప్పుడూ జ్ఞాపకం చేసుకునేది.నేను కథలు రాయడం మొదలు పెట్టాక ''సామాన్య నేనా నవల లోని  లోని కథ చెప్తాను నువ్వు రీ రైట్ చేస్తావా ''అని అడిగేది .రీ రైట్ అనే మాటకి నాకు నవ్వొచ్చేది.''అదేమన్నా రామాయణమా వినయా... మొల్ల రామాయణం ,నా రామాయణం ,నీ రామాయణం అని రాసుకునేందుకు'' అని నవ్వేదాన్ని .కానీ క్రమంగా ఆ కథ నా మనసునీ తోలచడం మొదలెట్టింది.అట్లా మా సంభాషణల నుండి మలిచిన  కథ ఇది.

''భూమిక''http://www.bhumika.org/ని నేను మొదటి సారి 1995 లో  అనుకుంటా చదివాను .మా డిగ్రీ కాలేజ్ తెలుగు లెక్చరర్ శోభా దేవి గారు నాతో చదివించారు.ఫెమినిసాన్ని తెలుసుకుంటున్న తొలి తొలి రోజులవి.భూమికని పడీ పడీ చదివేదాన్ని .[అప్పట్లో భూమిక వాళ్ళు మూలికా వైద్యం పై వేసిన ఆకుపచ్చ రంగు అట్ట  చిన్ని బుక్కు,భూమికకు సంబంధించీ  నా అపురూపమైన కలెక్షన్ లలో ఒకటి :}] . చెప్పాలంటే స్త్రీగా భూమిక నా స్వంత పత్రిక .

భూమిక నుండి నేను నేర్చుకున్నది చాలా వుంది.ఇవాళ స్త్రీగా నేను ఖచ్చితమైన అభిప్రాయాలను కలిగి ,క్లారిటీ తో ఆలోచించగలగడం వెనుక ,నిలబడటం వెనుక వున్నది ఆవాళ  స్త్రీ వాదాన్ని నాకు పరిచయం చేసిన శోభా దేవి గారూ,ఆవిడ పరిచయం చేసిన భూమిక ,స్త్రీవాద సాహిత్యమూ ...
    
సాహిత్య పత్రికలెన్నో పుడుతుంటాయి ,మధ్యే మార్గంలో ఆగిపోతుంటాయి .కర్ణుని చావుకి వంద కారణాలు .కానీ భూమిక ఇవాళ ఇరవై  వసంతాలని పూర్తి చేసుకుని మరింత పరిపుష్టంగా,పరిపూర్ణంగా ఎదిగి స్త్రీల పక్షాన ఆత్మీయంగా,దృడంగా నిలబడింది.భూమిక ద్విదశాబ్ది ప్రయాణం.దీని వెనుక ఎందరెందరో వున్నా ఆ అందరి ముందూ నిలబడింది మాత్రం నిర్ద్వందంగా కే.సత్యవతి గారే  .నిర్మలమైన వారి ఉత్సాహం వారి బ్లాగ్ చదువుతున్న ప్రతి సందర్భం లోనూ నా వెన్ను తట్టి గొప్ప ధైర్యాన్నీ , భవిష్యత్ మీద  ఆశనీ హామీ ఇస్తూ వుంటుంది.ఈ సందర్భాన్ని పురస్కరించుకుని వారికి,వారి టీం కి  నా గౌరవ, ప్రేమపూర్వక ,అభినందనలు ,ధన్యవాదాలు.

Wednesday, 6 June 2012

''మహిత -ఉమా మహేశ్వర్ రావు గారు''


మహిత కథ పుస్తకంగా వచ్చింది .
ఈ కథని ఇట్లా పుస్తకం గా తీసుకురావాలని నేనసలు ఆలోచించలేదు .[''దొంగల సంత''కథని పుస్తకం గా తేవాలని ప్రయత్నాలు  జరుగుతూ వున్నాయ్.] మహిత మొదటి భాగం వచ్చినపుడు నాకో ఆర్త్రమైన మెసేజ్ వచ్చింది .పేరు లేదు .ఆ మెసేజ్ చూసాక కాల్ బాక్ చెయ్యాలనిపించింది .అట్లా నేను మొదటి సారి ఆర్ ఎం ఉమా మహేశ్వర్ రావు గారితో మాట్లాడాను.

పాటకులుగా మనకి మనవే అయిన అభిరుచులుంటాయి,ఆసక్తులుంటాయి.మన ఆసక్తికి అతి దగ్గరగా వచ్చిన ,మనం అమితంగా ఇష్టపడిన రచయిత ఒకానొక  రోజు మనతో మాట్లాడితే యెట్లా వుంటుంది ?మాట్లాడటమే  కాక  మనని మెచ్చుకుంటే యెట్లా వుంటుంది?ఆ రోజు ఎంత సుందరమైనదవుతుందీ ?దానినే  dreams comes true కలలే ఫలించడం అంటారు కదా !ఉమా మహేశ్వర్ రావు గారితో మాట్లాడటం నాకు అట్లాంటిదే .

మొదటి సారి ఆరెం ఉమా మహేశ్వర్ రావు గారి కథ చదివినపుడు నాకు ఎంత ఆశ్చర్యం వేసిందో .ఎక్కడ కూర్చుని చదివాను ,చదివినది ఏ వేళలో? అంతా నాకు హృదయంలో ఇమేజ్ లా బద్రపరచబడి వుంది . చాలా నచ్చినవీ  ముక్యమనుకున్నవే కదా మన హృదయంపై అలా ముద్ర వేసి నిలిచిపోతాయి .అంత ఇష్టం నాకు వారి కథలంటే .

వారు నాతో మాట్లాడటం అంటే మొదలు అదే చాలా పెద్ద విషయం  నాకు .అది కాకుండా నా కథని ఇష్టపడటం రెండో పెద్ద విషయం.ఇష్టపడ్డారు పో... స్వంతంగా వారి ఖర్చుతో మహితని పుస్తకంగా తీసుకురావడం నా జీవితంలో అతి పెద్ద విషయం .

డబ్బే ప్రామాణికం అనుకుంటే ...మహితని కావాలనుకుంటే స్వంతంగా  నేను  కూడా వేసుకోగలను నా డబ్బే పెట్టి .పబ్లిషర్స్ నీ పర్స్యు చేయగలను .కానీ నాకివాళ కలిగిన ఈ సంతోషపు ఫీలింగ్ ఎన్ని డబ్బులు కర్చు పెట్టినా నేను సంపాదించి ఉండలేను. ..కదా !!

''అంటరాని వసంతం -విమర్శనాత్మక పరిశీలన ''టెక్నికల్ గా నా మొదటి పుస్తకం .కానీ మొదటిగా పాటకులు లోకి వెళ్ళిన  పుస్తకం ''మహిత''.నాకు తిరుపతి అంటే చాలా,చాలా......ఇష్టం .ఆ తిరుపతిలో ''వల్లంపాటి సాహితీ మిత్రులు ప్రచురణ''గా నా పుస్తకం మొదటిగా మనుషులలోకి వెళ్ళింది .ప్రజల్లోకి తన బుజ్జి బంగారు చేతులతో పంపింది ''రాగలీన'' ...ఉమా మహేశ్వర్ రావు గారి అమ్మాయి .

రాగాలీనకూ ,ఒక గొప్ప మంచితనాన్ని ఏ ఆడంబరమూ లేకుండా అతి సరళంగా నాకు పరిచయం చేసిన ఉమా మహేశ్వర్ రావు గారికి  నేను మాటలలో పొందు పరచలేనంత  ఋణం  పడ్డాను .ఉమా మహేశ్వర్ రావు గారికి నా శతాధిక కృతజ్ఞతలు.


పీ ఎస్ : అజ్ఞానం చేత నేను మరచి పోయిన కృతజ్ఞతని  అన్వర్ గారు గుర్తు చేసారు . ఉమా మహేశ్వర్ రావు గారు పుస్తకం అనుకున్నంత మాత్రానే అందమైన బొమ్మలతో సహా వెయ్యడం వెనుక ఆర్టిస్ట్ కిరణ్ కుమారి గారి సహాయం సహృదయత ఎంతైనా వుంది.వారి బొమ్మల వల్ల  ఈ పుస్తకానికి అసలైన  ఆ కర్షణ వచ్చింది .అడిగినంతనే బొమ్మలు ఇచ్చినందుకు వారు నాకు తెలియకున్నా వారికి హృదయ పూర్వకంగా కృతజ్ఞతలు తెలియపరచు కుంటున్నాను .థాంక్  యు కిరణ్ గారూ ,థాంక్ యు వెరీ మచ్ 



Sunday, 5 February 2012

సీత కష్టాలు ...



అనగనగనగా.... చాలా కాలం క్రితం చాలా దూరంలో ఒక సముద్రముండేది .ఆ సముద్రంలో చాలా రాజ్యాలుండేవి. చేపల రాజ్యం, తాబేళ్ల రాజ్యం ,పీతల రాజ్యం ఇట్లా .ఇది పీతల రాజ్యంలో జరిగిన కథ .ఆ రోజు పైన ఆకాశం చాలా ముసురు పట్టి ఉంది.రాత్రి రావాల్సిన పౌర్ణమి చంద్రుడు ముఖం చాటేసుకుని ఎటో వెళ్లి పోయాడు .వద్దన్నా కాల్చే కర్కోటకుడు సూర్యుడు మంచాన పడ్డట్టున్నాడు. సమస్త భాద్యతలు తనే తీసుకుని వానల దేవుడు కుండపోతగా కురుస్తున్నాడు . సముద్రం అలలు అలలుగా ఉంది .అస్థిమితంగా ఉంది .పరమ చిరాగ్గా ఆటూ పోటు ఔతుంది. అటువంటి రోజు ,అటువంటి వానలో పీతల రాజ్యంలో రాజ భవనం ముందు పేద పీతల గుంపు ఒకటి రాజుకు వ్యతిరేఖంగా నినాదాలు చేస్తుంది .నినాదాలు రాజ భవనం గోడ గోడని తగిలి తిరిగి తిరిగి ప్రతి ధ్వనిస్తున్నాయి .

పీత పలికిన ఆ మాటలు విని జాలరి స్త్రీ అది సరే ,మొదట నీకొచ్చిన అంత పెద్ద కష్టమేమిటో చెప్పు అన్నది .ఇంతకీ ఆ పీత మేధావీ బహు భాషా కోవిదురాలు అయిన రాకుమారి పీత కదా ,ఆమెలో ఉన్నది రాచ రక్తం కదా అంచేత ఒక నీచ జాలరి స్త్రీకి తన దీన గాద వినిపించడానికి ఇష్ట పడక కాసేపు ఊరుకొని నా కథ తరువాత ముందు నువ్వెందుకేడుస్తున్నావో అది చెప్పు అంది .అంత బాధ లోను తన గురించి తెలుసుకోవాలనుకుంటున్న ఆ పీత ఆసక్తి గమనించి జాలరి స్త్రీ అది ఆడ పీత అని కని పెట్టేసింది .
మళ్లీ ఒక సారి ముక్కు చీది రాముడనే రాజు సముద్రంపై వారధి కట్టి , లంక రాజు ని చంపి, వాడు దొంగిలించి తీసుకెళ్ళిన తన భార్యని జయించి తీసుకొచ్చాడు. అదంతా పెద్ద కథలే .అంత చేసిన ఆ రాముడు ఎవడో ఒక వెధవ ఏదో అన్నాడని ఆ సీతమ్మ తల్లిని అనుమానించాడమ్మా , తన భార్య సత్యం తనకు తెలీదా లోకం కోసమా భార్య .ఇది భరించలేక ఆ తల్లి ఇవాళ భూమిలో కలిసి పోయింది అని చెప్పింది మళ్లీ కళ్ళ నీళ్ళు పెట్టుకుంటూ .
పీత మద్య ఆ స్త్రీ మద్య ఒక నీరవ నిశ్శబ్దం అలుముకున్నది .జాలరి స్త్రీయే ఆ నిశ్శబ్దాన్ని మొదట బగ్నం చేస్తూ, ఇంతకూ నీకొచ్చిన కష్టమేంది పీతమ్మా అని అడిగింది
అప్పుడు పీతరాకుమారి నిట్టూర్చి "సీత కష్టాలు సీతకుంటే పీత కష్టాలు పీతకుండవా " అని తన కథ చెప్పడం మొదలు పెట్టింది .జాలరి స్త్రీ జాలి జాలిగా పీత చెప్పిన అతి పాత కధే ,అందరికీ తెలిసిందే , మళ్లీ ఓపిగ్గా విని కొత్తగా తెలుసుకున్న ఆ పీతను చూసి జాలి పడి చేతిలోకి తీసుకుని పీతమ్మా అందుకే ఆడ పుటక పుట్టడం కన్నా అడవిలో మానై పుట్టడం మేలన్నది. ఈ కష్టం నీ ఒక్క దానిదే కాదు ఆడ జాతి మొత్తానిది .నువ్వు కొత్తగా పడుతున్నావు నేను పడి కొట్టుకుని లేచాను ,నీ కడుపున కూడా రెండో మూడో కాయలు కాస్తే వాళ్ళను చూసుకుంటూ అంతా మరచి పోతావు అయినా కట్టుకున్న భార్యల్ని వదిలి వీళ్ళు ఎక్కడికి పోతారు , తిరిగి తిరిగి ఆఖరాకి మన దగ్గరికే వస్తారు అన్నది .
అది విని ' వృద్ద పురుషః పత్నీ వ్రతః'కాబోలనుకుంది విద్యావతి ఐన రాకుమారి పీత .ఐనా కాలూ చేయి ఆడని మగ వాడు కొంగు పట్టుకు తిరిగితే ఏంటి కాలు పట్టుకు తిరిగితే ఏంటి అని ఆ తుచ్చ జాలరి స్త్రీతో చర్చించడానికి దానికి మనసొప్పలేదు .మళ్లీ ఆ జాలరి స్త్రీయే మౌనాన్ని చేదిస్తూ పీతని ప్రేమగా నిమిరి వెళ్లమ్మా వెళ్ళు చచ్చి మాత్రం సాధించేదేముంది , , గుండె దిటవు చేసుకుని కాపురం చెయ్యమ్మా ,మనకింకో గతి లేదు అంది .అని పీతని నెమ్మదిగా సముద్రం లోకి వదిలేసింది .


************************

జాలరామే మొగుడు తిరిగొచ్చి మెదలకుండా కూర్చున్న పెళ్ళాన్ని అడిగాడు ఏందే అట్టా తుమ్మల్లో పొద్దు గూకినట్టు మొకం పెట్టుక్కూచున్నావ్, ఇప్పుడేం కొంప మునిగింది అని .అప్పుడా జాలరి స్త్రీ భర్తతో " సీత కష్టాలు సీతకుంటే పీత కష్టాలు పీతకుండవా "అని పీత కథ చెప్పింది .
సాయంత్రం చేపలాయన వ్యాపారికి చేపలమ్ముతున్నాడు .సొమ్ము ముట్టిన సంతోషం లేని జాలరి ముఖాన్ని చూసి వ్యాపారి ఒక వరహా అటో ఇటో అవుద్ది దానికే మొహమట్టా పెడితే ఎట్టా అన్నాడు . అప్పుడా జాలరి "సీత కష్టాలు సీతకుంటే పీత కష్టాలు పీతకుండవా అని సముద్రం మీద తన కష్టాలను వ్యాపారికి ఏకరువు పెట్టడం మొదలు పెట్టాడు .అదే మాట వ్యాపారి చేపలు కొన్న ఇంటామెతో అన్నాడు .ఇంటామె భర్తతో అన్నది. భర్త ఇంకోరితో అన్నాడు .అట్లా సామెత ప్రపంచంలో స్తిర పడింది.


[పతంజలి గారికి మరీ మరీ ప్రేమగా ]

సెప్టంబర్ 2011,పాలపిట్ట .

Monday, 16 January 2012

అనిత పాడిన పాట…!

అనిత పాడిన పాట…!

నిత్యం రద్దీగా వుండే మెయిన్ రోడ్ పక్కన నిలుచుని వుందో పాత కాలం బంగ్లో .హుందాగా శాంతంగా అచ్చు మరో పది తరాలకు కూడా దిగులు లేని పెద్దింటి ఆడపడుచులా వుంది.బంగ్లో ఆవరణలో పరుచుకుని వున్నపనస,అనారు,జామి,మామిడి చెట్ల పై వాలి రక రకాల పక్షులు కిల కిలమని ఎడతెగని కబుర్లు. చెప్పుకుంటున్నాయ్ .ఆకాశంలో సూర్యుడు ఆవిళించి,పళ్ళు తోమి ,కాఫీ తాగి సంద్యాద్రి వైపు పావు వంతు ప్రయాణం కూడా చేసేసాడు.

3333333333333333333333333333333333333333333333333333333333333333333333333333333333333333333388888888


మేడం మా ఇంటిల్లపాడికీ మీరిచ్చే రెండేలే గతి మేడం!చానా మాట్లు ''ఒసేయ్ అనిత... పాసిపోయినయ్ తినబాకా... మూలన పడతావ్'' అంటా వుంటావ్ మేడం నువ్వు ! ఆ తిండి కోసం మా నాయనెంత కష్ట పడినాడో మాకు దెల్సు ...పైనున్న ఆ బగమంతుడికి తెల్సు మేడం !ఈ ఎదవ పొట్ట కోసం నేనెంత కష్ట పడతా వుండానో నాకు దెలుసు మేడం!అందుకే తినేయి జూస్తే... పాసినయి,పారేసినయ్ అన్నా ..., వదలబుద్ధి కాదు మేడం! కళ్ళకద్దుకోవాలనిపిస్తది మేడం.....
- saamaanya

[వార్త ,జనవరి 15,2012]